esne - Parva fabula, pars octava

January 25th, 2008 · No Comments

esne - Latina:
Probabiliter vos me cogitatis scelestum dirumque scriptorem esse, nunc quia scribo me recantare omnia quae scripsi vulgavique, et relinquere dubitationem indiciaque actorum futurorum, et vos duxisse ut erraretis in nullum in loco. Dirum scriptum, exclamatis vos, et cur fecis quod fecis; sed quaeso ut me audireatis et scite bene me sub impulso Mali fuisse, et non optionem habuisse ut scripsissem quod voluerat; non enim est fictio sed verum et historicum. Ho recanto fabulam quam creavi et promitto me soli Verbo Dei. Bona nunc fide sum; iuro per poenis mortis, verus futurus sim.

Ego vos irrideo. Nunc argumento manebo quod exstruxi.

Nunc Lilith in mundum descendit, in paradisum Eden ambulans. Illa forma viri erat, et veneficiis est usa sese ut lepida videretur esse oculo mortali. Quidem ut per mirabilem hortum ambulabat, animalia agitata sentibant et in oestrum fiebant; et futuere coepiunt. Lamia digitos traxit de medio suorum capillorum blandorum, coccineorum velut sangue et silvestribus velut herbis ferorum (etsi neutrum nondum in mundo novissimo erat), dum Adamum hominem accedebat. Salax risus in homine inculcavit ut is altus staret. Salutationes mutaverunt.

Ait Adam, “Eheu, vel, salve,” quo Lamia respondit, “Salve, care.”

“Quae es? Tibi non antehac obveni, et tu es similis parvo simio quondam meo adiutori. Esne fortasse utrum frater an alias cognatus?” rogavit Adam.

Lamia dixit, “Minime. Nomen Lilith est, et Ille me missit ut deinde tuus adiutor sim.”

Adam dixit, “Ille qui?”

Lamia dixit, “Illum, scis. Quidam. Ille-Cuius-Nomen-Non-Locutendum-Est (sive loquar, fulmine occidar, nam ego mala sum.)”

Audiens male murmurem quod Lamia fecit, dixit Adam perplexus, “Ille-Cuius-Nomen-Malissimum-Est? Per Dei iucundum nomen, quid praedicas?”

Vox nominis Domini Dei fecit ut Lamia anhelaret. Celeriter imperium Satana invocavit quod in Adamo seminatum erat ut parvo tempore mentem caperet. Ait ea, “Dediscas illud. Missus sum ut novus adiutor fiam. Adiutorium cupis ut paradiso Eden provideas, non?”

Fascinato, Adam oculis caliginosis et stupefacto ricto innuit. In mente, futurum mirabilem tanto cum bello exspectabat; non curae sibi est unde qua illa venisse.

English:
Ye must think me a villain of a poor scribe, now that I write I wish to retract all that I have written and published, to abandon the suspense and hints at future action I have set up, and to have led you on a futile chase into a dead end. Atrocious writing, ye exclaim, and wherefore hast thou done as thou didst; but if it pleaseth you, know full well that I was under the influence of the Evil one, and had no choice but to write as he desired; for this is not fiction, but truth and history. I hereby renounce the fairytale that I have created and pledge myself to only the word of God. I am in earnest now; cross my heart and hope to die.
Source: esne - Parva fabula, pars octava